W splątanym gaju rąk i nóg szepczemy słowa święte,  

jak szeptał kiedyś Młody Bóg bogini niepojętej.  

Ole, ole, ole, ola, oli, bogini niepojętej.  

Ole, ole, ole, ola, oli, bogini niepojętej.



W czerwonym żarze rzewnych żądz płoniemy jak pochodnie  

i opadamy w niebo, śniąc niewinnie i łagodnie.  

Cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt,  niewinnie i Å‚agodnie.  

Cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt,  niewinnie i Å‚agodnie. 



W żałobnym chłodzie znanych ust szukamy pocieszenia,  

słuchając, jak nam stygnie puls i mylą się znaczenia.  

To nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to mylÄ… siÄ™ znaczenia.  

To nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to mylÄ… siÄ™ znaczenia. 



Dopóki demon smutku śpi, niech żyją młode żądze.  

Dopóki życie w nas się tli, dopóki są pieniądze.  

Ole, ole, ole, ola, oli, dopóki są pieniądze.  

Ole, ole, ole, ola, oli, dopóki są pieniądze.  

Ole, ole, ole, ola, oli, dopóki są pieniądze.



Ole, ole, ole, ola, oli, niech żyją młode żądze  

Cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, dopóki są pieniądze. 

Ole, ole, ole, ola, oli, niech żyją młode żądze.  

Ole, ole, ole, ola, oli, dopóki są pieniądze.  

To nic, to nic, to nic, to nic, to nic, 

niech żyją młode żądze.
























Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma,

bo czy warto po świecie sie tłuc,

pełna miska i radio i Poemat,

zamiast płaczu co zrywał się z płuc.



Dawne życie poszło w dal, 

dziś na zimę ciepły szal,

tylko koni, tylko koni,

tylko koni, tylko konci żal...



Dawne życie poszło w dal, 

dziÅ› pierogi, dzisiaj bal,

tylko koni, tylko koni, 

tylko koni, tylko koni żal...



Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma

i do szczęścia niewiele nam brak, 

pojaśniało to życie jak scena,

tylko w butach przechadza sie ptak.