Góralu, czy ci nie żal

Odchodzić od stron ojczystych,

Świerkowych lasów i hal

I tych potoków srebrzystych.



Góralu, czy ci nie żal,

Góralu, wracaj do hal!



Góral na góry spoziera

I łzy rękawem ociera,

I góry porzucić trzeba,

Dla chleba, panie dla chleba.



Góralu, czy ci nie żal...



Góralu, wróć się do hal,

W chatach zostali ojcowie;

Gdy pójdziesz od nich hen w dal

Cóż z nimi będzie, kto powie?



I poszedł z grabkami i z kosą

W guńce starganej szedł boso.

I poszedł z gór swoich w dal.

Góralu żal mi cię, żal...



Góralu, czy ci nie żal...



A góral jak dziecko płacze:

Może ich już nie zobaczę;

I ojców porzucić trzeba,

Dla chleba, panie, dla chleba.



Góralu, czy ci nie żal...
























Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma,

bo czy warto po świecie sie tłuc,

pełna miska i radio i Poemat,

zamiast płaczu co zrywał się z płuc.



Dawne życie poszło w dal, 

dziś na zimę ciepły szal,

tylko koni, tylko koni,

tylko koni, tylko konci żal...



Dawne życie poszło w dal, 

dziÅ› pierogi, dzisiaj bal,

tylko koni, tylko koni, 

tylko koni, tylko koni żal...



Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma

i do szczęścia niewiele nam brak, 

pojaśniało to życie jak scena,

tylko w butach przechadza sie ptak.