W przechowalni pierzyn

Całą młodość przeżył

Pewien nieszczególnie lotny Jerzy

Gdy na świat wychynął

Tak namolny, świeży

- śpiewał jemu

chór młodzieży:

No i nie uwierzył

Poszedł do żołnierzy

Zbaczniał, spoczniał, palnął coś z moździerzy

I się bardziej zjeżył

Bo starzy saperzy

Nucą, nucą nocą

W wieży

O, Jerzy!

Nie uwierzysz jak



Pięknie można życie przeżyć

O, Jerzy!

Nie uwierzysz jak

Pięknie można życie przeżyć

Potem kochał trochę

Miał komplet talerzy

Potem było późno, potem nie żył

I niebiańskie chóry

Pozłacane rury

Balet prawie bez odzieży

W każdym z nas się szczerzy

Sielankowy Jerzy

Wśród życia gadżetów i obierzyn

I zbieramy skrzętnie
























W splątanym gaju rąk i nóg szepczemy słowa święte,  

jak szeptał kiedyś Młody Bóg bogini niepojętej.  

Ole, ole, ole, ola, oli, bogini niepojętej.  

Ole, ole, ole, ola, oli, bogini niepojętej.



W czerwonym żarze rzewnych żądz płoniemy jak pochodnie  

i opadamy w niebo, śniąc niewinnie i łagodnie.  

Cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt,  niewinnie i łagodnie.  

Cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt,  niewinnie i łagodnie. 



W żałobnym chłodzie znanych ust szukamy pocieszenia,  

słuchając, jak nam stygnie puls i mylą się znaczenia.  

To nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to mylą się znaczenia.  

To nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to nic, to mylą się znaczenia. 



Dopóki demon smutku śpi, niech żyją młode żądze.  

Dopóki życie w nas się tli, dopóki są pieniądze.  

Ole, ole, ole, ola, oli, dopóki są pieniądze.  

Ole, ole, ole, ola, oli, dopóki są pieniądze.  

Ole, ole, ole, ola, oli, dopóki są pieniądze.



Ole, ole, ole, ola, oli, niech żyją młode żądze  

Cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, cyt, dopóki są pieniądze. 

Ole, ole, ole, ola, oli, niech żyją młode żądze.  

Ole, ole, ole, ola, oli, dopóki są pieniądze.  

To nic, to nic, to nic, to nic, to nic, 

niech żyją młode żądze.